அகநானூறு: 4

By Dr P.Selvi -

 அகநானூறு: 4

களிற்றியானை நிரை

முல்லைத்திணைப் பாடல் - தோழி கூற்று

தோழி தலைமகளைப் பருவங் காட்டி வற்புறுத்தியது.

அவன் வரும் தேரிலுள்ள மணி ஒலிக்காமல் இருப்பதற்காக அதன் நாக்கை கட்டி வைத்துக்கொண்டு அவன் தேரில் வருகிறான். மணியின் ஒலி மலரில் தேன் உண்ணும் வண்டுகளைத் துன்புறுத்துமாம்.தலைவன் கருணை

பூவுக்குள் உறங்கும் ஆண்-பெண் வண்டுகள் தேரின் மணியொலி கேட்டு அஞ்சாவண்ணம் தேர்மணியின் நாக்கைக் கட்டிவைத்துக்கொண்டுள்ள தேரில் அவன் (தலைவன்) வருகிறான், என்கிறாள் தோழி, தலைவியிடம்.

முல்லை அரும்பு விட்டிருக்கிறது. இல்லம், கொன்றை ஆகிய மரங்கள் பூத்துக் குலுங்குகின்றன. முருக்கியிருக்கும் இரும்பு போன்ற முருக்குக் கொம்புகளை உடைய இரலைமான் துள்ளித்துள்ளி ஓடுகிறது. உலகம் புலம்புவதைக் கைவிட்டு மகிழ்ச்சியில் திளைக்கிறது. இப்படியெல்லாம் நிகழும்படி மேகத் தொகுதி பெருமழை பொழிந்து காடெல்லாம் கருமை நிறத்துடன் கவின் (அழகு) பெற்றுத் திகழ்கிறது.

அவன் தேரில் வருகிறான். குரங்கின் தலைமயிர் போல நிமிர்ந்து வளைந்த பிடரி மயிருடன் கூடிய குதிரை பூட்டிய வண்டியில் வருகிறான்.

அவன் தேரில் வருகிறான். குரங்கின் தலைமயிர் போல நிமிர்ந்து வளைந்த பிடரி மயிருடன் கூடிய குதிரை பூட்டிய வண்டியில் வருகிறான். தேரில் கட்டியிருக்கும் மணியின் நாக்கு ஆடி மணியோசை எழுப்பாதபடி மணியின் நாக்கை இழுத்துக் கட்டியிருக்கிறான். வாங்கி வளைந்து அரி அரியாகப் பூத்து உதிரும் நிலையில் இருக்கும் பொங்கர்ப் பூவில் தன் துணையாடு இன்பமாக உறங்கும் தேன் உண்ணும் வண்டுகள் தேர்மணியின் ஒலியைக் கேட்டு அஞ்சி ஓடாமல் இருக்க அவ்வாறு அவன் மணிநாக்கைக் கட்டிவைத்திருக்கிறான். அப்படிக் கட்டிவைக்கும் வாய்ப்பு இருக்கும் சிறந்த தேர் அது.

அவள் (தலைவி) தெரிந்தெடுத்த வளையல் அணிந்தவள். அரிவை பருவத்தள். அவள் காந்தள் பூவைப்போல் மணக்கும் நறுமண மேனியை உடையவள். எப்போதும் விழாக்கோலமாக விளங்கும் உறையூருக்குக் கிழக்கில் உள்ள உயர்ந்த பெரிய குன்றத்தில் மலர்ந்திருக்கும் காந்தள் பூப் போன்ற மணம் அந்த மேனிமணம்.


கருத்துகள்

கருத்துரையிடுக

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

மணிமேகலை பீடிகை கண்டு பிறப்புணர்ந்த காதை

By Dr P.Selvi -
  பீடிகை கண்டு பிறப்புணர்ந்த காதை   ஆசிரியர் – சீத்தலைச் சாத்தனார் மணிமேகலை புத்த பீடிகையை வணங்குதல் புத்மபீடத்தைக் கண்டதும் மணிமேகலை தன்னையறியாமல் தனது காந்தள்மலர்போன்ற கரங்களைத் தலைக்குமேலாகக் குவித்து வணங்கினாள். நெஞ்சம் உருகி அவள் சிந்திய கண்ணீர் மார்பில் விழுந்து அவளுடைய மார்பினை நனைத்தது. ஒருவிதப் பரவசநிலையுடன் மெல்ல அடியெடுத்து அந்தப் பீடத்தை இடமிருந்து வலமாக மூன்றுமுறை சுற்றிவந்தாள். மின்னல்கொடி மேகத்திலிருந்து தரையில் வீழ்ந்ததுபோல தரையில் வீழ்நதாள் மணிமேகலை.   அப்போது புத்தமதநெறியில் ஒழுகிய பிரம்மதருமன் என்ற அருந்தவ முனிவன் ஒருவன் அவளுடைய முற்பிறவியில் கூறியது நினைவில் எழுந்தது. பிரம்மதருமன் என்ற அருந்தவ முனிவன் கூறியது “வணங்குவதற்குரிய அறிய தவநெறியாளனே! உறுதியான மெய்ப்பொருளை உணர்ந்தவனே. அவந்திநாட்டு மன்னனிடம், காயங்கரை ஆற்றங்கரையில் நீ கூறிய அத்தனையும் சொன்னவண்ணமே நடந்ததைத் தெளிவாக அறிந்துகொண்டேன். அந்த மன்னன் உன்னிடம் அறநெறிகளைக் கேட்டசமயம் நீ கூறியது எனக்கு நினைவில் உள்ளது. ‘ நாவல்மரங்கள் உயர்ந்து வளர்ந்துள்ள இந்த தீவில் அன்றைய தினத்திலிருந்து ஏழாவது...
Read more »

இலக்கியத்தில் பெண்கள்

By Dr P.Selvi -
 முனைவர் ப.செல்வி, உதவிப்பேராசிரியர், தமிழ்த்துறை, ஸ்ரீஇராமகிருஷ்ணா மகளிர் கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோவை - 641044 இலக்கியத்தில்   பெண்கள்   இலக்கியத்தில்   பெண்கள்   ஆசிரியர் கவிஞர் செல்வகுமாரி    புதுவைப்   பல்கலைக்கழகத்தில்   முதுகலைப்   பட்டம்   பெற்றவர்   தற்போது   புதுவையில்   தமிழாசிரியராகப்   பணியாற்றி   வருகிறார்.   சமூக   உணர்வுடன்   சமூகப்   பணிகள்   பல செய்து   வருபவர்.   மார்க்சியம்   மற்றும்   முற்போக்குச்   சிந்தனை   உடையவர்   படிக்கும்   காலத்தில்   இருந்தே   பெண்களின்   சிந்தனையில்   அதிகம்   ஈடுபாடு   உள்ளவர்.   மதுரையில்   நடைபெற்ற   மாணவர்கள்   மாநாட்டில்   முதல்   பத்து   சிறந்த   கவிஞர்களுள்   ஒருவராகத்   தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்.   பெண்களுக்கான   விழிப்புணர்வு   முகாம்களை   நடத்தி   வருபவர்.    இவரது  ...
Read more »

சிலப்பதிகாரம் - கனாத்திறம் உரைத்த காதை

By Dr P.Selvi -
  கனாத்திறம் உரைத்த காதை  ஆசிரியர் -  இளங்கோவடிகள்       புகார்நகரம் மாலைப்பொழுது புகார்நகரம் மாலைப்பொழுது மங்கலமாகக் காட்சி அளித்துக் கொண்டிருந்தது ; வீடுகள் பொலிவுடன் விளங்கின. வீட்டு முற்றத்தில் பூவும் நெல்லும் தூவி அழகுபடுத்தினர். வீடுகளுக்கு விளக்கேற்றி வைத்தனர். அந்த மாலைப் பொழுது தேவந்தி என்னும் பார்ப்பனப் பெண் கண்ணகிக்கு ஆறுதல் கூறத் தொடங்கினாள். மாலதியின் வரலாறு மாலதி என்பவள் ஒருத்தி தன் மாற்றாளின் குழந்தைக்குப் பால் ஊட்ட அது விக்கிச் செத்தது. அந்தப் பழி தன் மீது வரும் என்று அஞ்சி அவள் ஊரில் உள்ள பல கோயில்களுக்கும் சென்று அக்குழந்தையைக் கிடத்தி   உயிர்ப்பித்துத் தருமாறு வேண்டினாள். பின்பு பாசண்டச் சாத்தனுக்கு உரிய கோயிலை அடைந்தாள். அங்கே அவள் வரம் வேண்டிப் பாடு கிடந்தாள். அங்கே இடுபிணம் தின்னும் இடாகினிப் பேய் ஒன்று வந்து , “ தவம் செய்யாதவர்க்குத் தேவர்கள் வரம் தரமாட்டர்கள்” என்று கூறிச் செத்த குழந்தையைக் கையால் பற்றிச் சுடுகாட்டுக்கு எடுத்துச் சென்று தன் வயிற்று அகத்து இட்டு விழுங்கி விட்டது. உயிர் நீங்கிய உடலும் அடையா...
Read more »